Bu beni epey iyi anlatıyor aslında. Bunun adına erteleme sanatı diyebilir miyiz? Günümüzün afilli konuşan insanları buna böyle derdi.
Siz iyisi mi adına ne derseniz deyin. Miskinliğimi attım. Tesadüfen var olduğunu hatırladığım blogumu yıllar sonra yine 1 Ocak'ta görmek enteresan oldu.Bunu bir mesaj varsaydım.Beklenti mi? Asla.
Birşeylerden beklenti halinde olma yaşını geçtim.Şimdilerde 35'ine yaklaşmış, hayatından aradığını bulamamış, hayalleri yarım veya kursağında kalmış, orta yaş krizinde,sıradan bir kurumsal şirket çalışanıyım.
Nerede o hayaller diye bir iç çekerim en fazla. Burayı okuyun, okumayın.Önemsemiyorum. Size burada çok kıymetli bilgiler verecek de değilim. İnsanlara söyleyemediklerimiz,paylaşamadıklarımızı bir şekilde de olsa akıtma derdindeyim.
Malum her taraftan sıkıntı var. 2024 ise ezdi geçti.Bugün instagramda gördüm bir arkadaşımı da epey özendim.Kız demişki, harika bir yıldı.Keşke ben de öyle diyebilseydim.
Önce kedim öldü, sonra da annem hastalandı. Ailede bir kara bulutlar. Bu yıl hepsi geçti bence.Açıkcası bir kabustan uyanmış gibi hissediyorum.
Bana yaramayan dostumsuların hepsini sildim. Bana hizmet etmeyen birlikteliklerden uzaklaştım. Toksik her türlü şeyi bitirme eğilimindeyim.. Bu aile ilişkileri dahi olsa, böyle olmalı.
Çünkü hep birşeylerin üstüne düşme ve gereksiz sorumluluk almak, beni kamburlaştırdı. Buna büyük bir son veriyorum.Bundan sonraki süreç için ise, inşallah buralardan giderim diyorum.
Bye
